Bugün hastanede en az 6 saat geçirdim. Ve iğrençti. Oradan oraya sürüklendim. Sonuç mu? Sabah 8de orda olmama rağmen yarına sarktı. Ve ayrıca bi dolu hastalık çıktı. Aslında kanser olup ölmeyi diledim gittiğimde. Neyseki ölmedim. Bugün de böyle geçti. Bakalım yarın neler olucak?

Bu ilk yazım olacak, yani blogger'da. Normalde de deneme tarzında yazıyorum ama kağıtlara kadediyorum. Her neyse.
Bazen -şuan olduğu gibi- hayatımda hiçbir şey olmuyor. Çok durağan, çok tekdüze. Fakat bu süreci hep 'fırtına öncesi sessizlik' olarak adlandırırım. Şimdilik öyle çok bi'şey yazmayacağım. Çünkü tatildeyim, sömestr yani. Evden çıkmıyorum. Ve an itibariyle Esra Erol izliyorum. Huzurluyum. Yani sanırım.